เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 162 น้ำขิงน้ำตาลทรายแดง
ไม่รู้ว่าเป็นเพราะเสี่ยวฟางขับรถเร็ว หรือเพราะรถคันที่พวกเกาเยวี่ยนั่งขับช้า ออกจากเมืองมาได้ไม่นาน รถสองคันก็แล่นตามกันมาจนเจอกันอีกครั้ง
พอเสี่ยวฟางนึกถึงคนที่นั่งอยู่ในรถคันหน้า ในใจก็เริ่มเปรี้ยวปรี้ดขึ้นมาอีก
เขาเหยียบคันเร่ง หักพวงมาลัย พุ่งพรวดจากด้านหลังแซงขึ้นหน้าไปทันที!
คนในรถต่างพากันเซไปด้านข้างด้วยแรงเฉื่อยจนทรงตัวไม่อยู่
มีเพียงกู้เหิงคนเดียวที่ไม่ได้รับผลกระทบแม้แต่น้อย เขานั่งนิ่งอย่างมั่นคงอยู่ตรงที่นั่งข้างคนขับ
เขาเหลือบมองเสี่ยวฟางแวบหนึ่ง “ขับให้นิ่ง ๆ หน่อย”
เสี่ยวฟางรู้สึกผิด “รับทราบครับผู้การกรม”
เขาเหลือบมองรถคันหลังผ่านกระจกมองหลัง แม้จะรู้สึกผิดแต่ก็มีความสะใจเล็ก ๆ ที่สลัดอีกฝ่ายทิ้งไว้ข้างหลังได้
เพราะไม่อยากให้รถคันหลังตามทัน เสี่ยวฟางจึงเหยียบคันเร่งมิดกว่าปกติ