กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 152 เปลี่ยนผ้าห่มฝ้ายใหม่เถอะ
ผ้าห่มฝ้ายใหม่ทำได้เร็วมาก ผ่านไปแค่วันเดียว ร้านขายสำลีก็แจ้งซูเจาเจาว่าไปรับได้แล้ว
ซูเจาเจากลับบ้านตอนเที่ยงวันเพื่อพักกลางวัน ตอนไปทำงานก็ขี่จักรยานไปหน่วยงาน ตอนเย็นเลิกงานเธอแวะไปร้านขายสำลี รับผ้าห่มฝ้ายมาผูกไว้ท้ายเบาะจักรยาน
เธอไม่ได้ขึ้นไปขี่จักรยาน แต่เข็นกลับไปช้า ๆ อย่างนี้
ระหว่างทางเจอคนรู้จักก็หยุดคุยกับเขาสองสามประโยค หัวข้อส่วนใหญ่ก็เป็นผ้าห่มฝ้ายที่ผูกอยู่ท้ายเบาะรถ
“ทำหลายผืนขนาดนี้เลยหรือ?”
“ที่บ้านไม่มีน่ะ……”
ยังมีคนเอามือมาลูบดู “หนาจริง ๆ!”