กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 49 ครอบครัวฉันเลี้ยงง่าย
ซูเจาเจาเองก็ตั้งใจจะไปหาหวังชุนฮวาที่บ้านอยู่แล้ว
“พู่กันกับหมึกจีนของเสี่ยวจวิน คุณยังไม่ได้ซื้อใช่ไหม”
“ยังไม่ได้ซื้อ” พอพูดถึงเรื่องนี้ หวังชุนฮวาก็ถอนหายใจ “เมื่อวานตอนบ่ายฉันตั้งใจไปสหกรณ์การค้า พอถาม พนักงานก็บอกว่าหมดตั้งแต่เนิ่น ๆ แล้ว ให้รอ ฉันถามว่าต้องรอนานแค่ไหน เด็กต้องใช้เรียน พนักงานขายตอบมาทันทีว่าไม่แน่ใจ ถ้าเร็วก็สองวัน ถ้าช้าก็สามถึงห้าวันก็เป็นได้ บอกว่าจะส่งมาพร้อมของอื่น ๆ เพื่อไม่ให้รถส่งของวิ่งไปมาหลายรอบสิ้นเปลืองน้ำมัน”
เมื่อวานตอนที่ซูเจาเจาไปสหกรณ์การค้า พนักงานขายบอกว่าคงต้องรอสองวัน ดูท่าคำว่าสองวันนั้นไม่ใช่เวลาที่แน่นอน