เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 8 เรื่องโชคดีของเธอ
ป้ากัวถอนหายใจ “ก็คงเป็นอย่างนั้น หลายปีมานี้เธอเหนื่อยเกินไปแล้ว ถือโอกาสช่วงนี้พักผ่อนให้สบาย งานในแปลงนาไม่ต้องไปห่วง ฉันจัดการให้เอง”
ก่อนปลดแอก นอกจากพวกเจ้าที่ดินแล้ว ทุกบ้านในหมู่บ้านต่างก็ยากจน ผู้คนจึงมักเป็นลมหน้ามืดกันบ่อย ๆ
“ต้องรบกวนป้าอีกแล้ว” ไม่ต้องลงไปทำงานในแปลงนา ซูเจาเจาจึงนับได้ว่า ‘พลิกวิกฤตเป็นโอกาส’ เธอกำลังกลุ้มใจอยู่พอดี
ซูเกินเซิงกลับมาอย่างรวดเร็ว ในมืออุ้มกระปุกใบเล็กขนาดเท่าฝ่ามือใบหนึ่ง ข้างในยังมีน้ำตาลทรายขาวอยู่อีกเกือบครึ่งกระปุก
ตักมาครึ่งช้อนละลายน้ำ ซูเจาเจาประคองชามยกดื่มรวดเดียวจนหมด
เธอไม่ชอบกินของหวานมาตั้งแต่เด็ก ทว่ายามนี้พอดื่มน้ำหวานนี้เข้าไป กลับรู้สึกว่าเป็นรสเลิศสูงสุด!
ร่างกายนี้ของเธอขาดสิ่งนี้จริง ๆ
“ในกระปุกนี้ยังมีอยู่อีกหน่อย ช่วงนี้เธอละลายน้ำดื่มวันละนิด นอนพักผ่อนให้มากเข้าไว้ งานบ้านให้พวกเด็ก ๆ ทำไป มีเรื่องอะไรก็ร้องเรียกพวกเรานะ”
ซูเจาเจารีบเอ่ยขอบคุณ แล้วพูดอีกว่า “น้ำตาลทรายขาวนี้รอฉันไปซื้อที่ตำบลคราวหน้าแล้วจะเอามาคืนพี่สะใภ้นะคะ”