กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 128 รีบร้อนอยากเจอฉันขนาดนี้ ฉันยังไม่พร้อมเลยนะ
สายลมยามค่ำบนลานสนามพัดเอาใบต้นอู๋ถงแห้งกรอบปลิวว่อน ก่อเสียงซ่า ๆ บนพื้นปูนซีเมนต์
เจียงหยิงกำโทรศัพท์มือถือแน่น เสียงคำรามของเครื่องยนต์รถแข่งในเครื่องรับสายแทบทะลุแก้วหู นั่นคือเสียงที่บ้าคลั่งและร้อนรน ประหนึ่งสัตว์ป่าที่หลุดพ้นกรงขังกำลังวิ่งโฉบผ่านค่ำคืน
“อยู่กับที่ ห้ามขยับ” เสียงของเฮ่จิงเจ๋อต่ำลึก ปนคำสั่งที่ไม่ให้ใครแทรกแซง
เจียงหยิงยืนอยู่ในแสงเหลืองระเรื่อของดวงไฟถนน ปลายนิ้วพันหัวเชือกกันสาดของเสื้อฮู้ด เธอมองเงาเจือบางที่ถูกยืดยาวบนพื้นของตัวเอง มุมปากยกขึ้นเป็นเส้นโค้งตื้นเตือน