เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 110 ก็คือเพื่อนสมัยเด็กนั่นเอง
เฮ่จิงเจ๋อวางสายโทรศัพท์ ภายในห้องโดยสารเงียบงันราวสิ้นลมหายใจ
ลู่หรานนั่งอยู่ที่นั่งคนขับ หัตถ์ทั้งสองกำพวงมาลัยแน่น ด้านหลังซึมซาบเหงื่นเย็นชุบเปียก
“คุณเฮ่ แถวตรอกหลิวนั้นเป็นย่านบ้านชำรุดทรุดโทรม ทะเบียนทรัพย์สินยุ่งยากซับซ้อนนัก การโอนให้เสร็จสิ้นในเช้าวันพรุ่งนี้ต้องเรียกใช้เงินมหาศาล…”
“จ่ายสิบเท่าของราคา” เฮ่จิงเจ๋อเปรยตัดบท “ใช้เงินบดขยี้ทุกขั้นตอนให้เปิดทางออกมา”
ลู่หรานพยักหน้าทันควัน “เข้าใจแล้วครับ”
“นอกจากนี้ สืบดูเรื่องบ้านเลขที่ 14 ที่เจียงหยิงอาศัยอยู่ด้วย” เฮ่จิงเจ๋อหันหน้า สายตาเจาะลึกเข้าไปกลางความมืดมัวของราตรี
จ้องมองปากตรอกแคบ ๆ นั้นไม่วางตา “ซื้อบ้านที่อยู่ข้างห้องของนางมา คืนนี้ฉันจะย้ายเข้าไปอยู่ทันที”