บทที่ 304

บทที่ 304

อันที่จริงในใจของจางเซินค่อนข้างเอนเอียงไปทางความคมกริบหรือการตัดมากกว่า

ในด้านการป้องกันนั้น เอาเข้าจริงเขาก็ไม่ได้ขาดแคลนอะไร สิ่งที่เขาขาดคือวิธีการรูปแบบหนึ่งที่สามารถเผด็จศึกได้ในกระบวนท่าเดียว

แม้ว่าการป้องกันของเขาจะไม่สู้ผู้แข็งแกร่งที่มีแก่นกำเนิดจำนวนมากเหล่านั้นอย่างแน่นอน แต่อย่างน้อยก็ยังมีของวิเศษเป็นไพ่ตาย จึงไม่ถึงขั้นถูกสังหารได้ในพริบตา

"ฉันเลือกความคมกริบ!"

จางเซินสูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วกล่าวออกด้วยความขบกรามแน่น

จากนั้นไป๋เสว่ก็ยื่นแก่นกำเนิดคมกริบให้กับเขา พร้อมกับบอกวิธีการใช้งานให้แก่เขา

ที่จริงแล้ววิธีการใช้แก่นกำเนิดไม่ได้ซับซ้อน เพียงแค่ใช้ร่างกายสัมผัสร่วมกับจิตใจที่แน่วแน่อย่างรุนแรงก็สามารถชี้นำแก่นกำเนิด จนกระทั่งบรรลุการหลอมรวมได้แล้ว

จางเซินไม่ได้รีบร้อนใช้งานแก่นกำเนิดคมกริบ แต่เตรียมตัวจะศึกษาอยู่สักระยะหนึ่งก่อนค่อยเลือกใช้ของวิเศษสักชิ้น ทว่านี่คือแก่นกำเนิดชิ้นเดียวที่เขาได้มาในมือ

หลังจากมอบสิ่งทดแทนเสร็จสิ้น ไป๋เสว่ก็จากไปโดยไม่หลงเหลือความอาลัยอาวรณ์ใดๆ เงียบเชียบราวดั่งตอนที่มาเยือน