บทที่ 284

บทที่ 284

จางเซินไม่ได้บุ่มบ่ามทำอะไรลงไป ทว่าพฤติกรรมงูกลืนวาฬนั้นแปลกประหลาดเกินไปเสียแล้ว

หลังจากความตกตะลึงผ่านพ้นไป เขาก็พบอย่างรวดเร็วว่าบริเวณศีรษะที่ถูกตัดขาดของงูกลืนวาฬกลับไม่มีเลือดพุ่งทะลักออกมาเลยแม้แต่น้อย ต้องรู้ว่าสิ่งมหึมาขนาดนั้น ภายในร่างย่อมมีโลหิตพลุ่งพล่านราวดั่งแม่น้ำลำคลอง เมื่อศีรษะถูกตัดขาด จะเป็นไปได้อย่างไรที่จะไม่มีเลือดไหลออกมาสักหยดเดียว

กับดักงั้นหรือ

จางเซินขมวดคิ้วแน่น จากนั้นเขาก็เห็นหางของงูกลืนวาฬเริ่มสั่นไหวระริก ค่อยๆ ขยับลำตัวด้วยความกว้างที่เพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ บริเวณตำแหน่งที่ถูกตัดขาดเริ่มนูนปูดขึ้นมาทีละน้อย จนกระทั่งก่อตัวเป็นศีรษะงูรูปทรงสามเหลี่ยมขึ้นมาอีกครั้ง

ดวงตาของศีรษะงูนี้เย็นชามากกว่าตอนแรกนับไม่ถ้วน มันจ้องมองจางเซินแวบหนึ่ง ก่อนจะอ้าปากกว้างแล้วเริ่มกลืนกินศีรษะของตัวเองที่เพิ่งถูกตัดขาดลงไป

งูกลืนวาฬ!

ชื่อนี้ไม่ได้ตั้งขึ้นมาลอยๆ ผู้คนจำนวนมากเข้าใจผิดคิดว่าชื่อนี้เป็นเพราะศีรษะของงูกลืนวาฬมีรูปร่างคล้ายคลึงกับปลาวาฬเป็นอย่างมาก จึงถูกเรียกว่างูกลืนวาฬ