บทที่ 281

บทที่ 281

ทีมของอาเบะ โคริวอิจิที่ประกอบด้วยชิกิงามิมีการแบ่งงานกันอย่างชัดเจน เกือบจะรับมือกับศัตรูได้ทุกรูปแบบ

แต่ครั้งนี้ศัตรูกลับไม่เล่นตามกติกา เมื่อร่างยักษ์น้ำแข็งถูกสายฟ้าอันเกรี้ยวกราดของเหลยปู้หลงหัวระเบิดจนแหลกละเอียด อสุรกายก็รวมร่างกันใหม่อีกครั้งกลายเป็นสิ่งมีชีวิตขนาดจิ๋ว คล้ายกับแมลงบินที่เคยพบก่อนหน้านี้ มีจำนวนมากมายมหาศาลและน่ากลัวสุด ๆ

เมื่อพวกเขาผนึกกำลังกันกำจัดแมลงบินได้แล้ว อสุรกายตัวนั้นก็รวมตัวกันด้วยกลิ่นอายที่ลุกโชนกลายเป็นกระแสลมวนสีดำ เปิดฉากโจมตีอีกครั้ง

แบบนี้สู้ต่อไม่ไหวแน่นอน เพราะไม่ว่าจะฆ่าไปสักกี่ครั้ง อสุรกายก็จะรวมร่างใหม่แล้วพุ่งเข้าจู่โจมพวกเขาอยู่ดี

สุดท้าย อาเบะ โคริวอิจิก็คิดวิธีหนึ่งขึ้นมาได้ นั่นคือการหนี

แน่นอนว่าคำพูดของเขาไม่มีทางพูดออกมาดูแย่ขนาดนั้น แต่ใช้คำว่าถอยชั่วคราวอย่างรื่นหูมาอธิบายพฤติกรรมการหนีของตัวเอง ซึ่งมีความหมายทำนองเดียวกับการถอยทัพเชิงกลยุทธ์

อีกทั้งการหนีไม่เพียงแต่หลีกเลี่ยงการต่อสู้ที่สูญเปล่าได้เท่านั้น แต่ยังเป็นการแย่งชิงเวลาให้ฑากินีจีดู ทบทวนพิกัดใหม่อีกครั้ง ช่างเป็นความคิดที่ยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัวแท้ ๆ ชิกิงามิจึงพากันเห็นพ้องต้องกัน