บทที่ 275

บทที่ 275

จางเซินรู้สึกผิดหวังเล็กน้อย

ทว่านี่เป็นครั้งแรกที่เขาต้องเผชิญหน้ากับคู่ต่อสู้ที่มีลักษณะเป็นพืช หลีกเลี่ยงไม่ได้ที่จะมีความรู้สึกมืดแปดด้านอยู่บ้าง

คู่ต่อสู้ที่เขาเคยเจอมาก่อน อย่างน้อยก็ยังนับว่าเป็นสัตว์ แต่เทพอิคุกุอิและเทพสึนุกุอิกลับเป็นพืช ยิ่งไปกว่านั้นตัวจริงยังซ่อนอยู่ลึกเสียจนทำให้เขามีความรู้สึกเหมือนเสือตบฟ้าจับต้องไม่ได้

บางทีเทพอิคุกุอิและเทพสึนุกุอิอาจจะเป็นต้นหญ้า ดอกไม้เล็ก ๆ พุ่มไม้... ที่เขาเคยเห็นก่อนหน้านี้

จางเซินยากที่จะแยกแยะออกว่าพวกมันซ่อนตัวอยู่ที่ไหน เพราะความสามารถในการซ่อนตัวของอีกฝ่ายแข็งแกร่งมาก การโจมตีล้วนเป็นการใช้ประโยชน์จากพืชชนิดอื่นทั้งหมด

ตอนที่เขาเห็นเถาวัลย์โจมตี อันที่จริงเขาเห็นจุดสิ้นสุดของเถาวัลย์แล้ว น่าเสียดายที่บริเวณปลายสุดไม่มีร่องรอยของเทพอิคุกุอิและเทพสึนุกุอิเลย เป็นเพียงระบบรากของเถาวัลย์เท่านั้น

"การสแกนจิตวิญญาณไม่มีประโยชน์ ตาเปล่าไม่สามารถตัดสินได้ ดูเหมือนว่าจำเป็นต้องใช้วิธีการนอกกรอบสักหน่อยแล้ว" จางเซินแอบคิดในใจ

หลังจากนั้น เขาพาคิมูระ มาซามุเนะติดตามริจิโร่ต่อไป แสดงออกได้อย่างปกติทั่วไป