กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 249
นี่ก็เปรียบเสมือนกับการให้คนยืนอยู่บนลูกบอล แล้วกลิ้งลูกบอลนั้นเดินหน้าไป
ทุกคนต่างก็รู้เคล็ดลับในการยืนอยู่บนลูกบอลก็คือการรักษาการทรงตัวของร่างกาย จากนั้นค่อยๆ ใช้เท้าพาบอลด้านล่างกลิ้งหมุนไป
ทว่าการปฏิบัติจริงล่ะ?
คนส่วนใหญ่พอก้าวขึ้นไปเหยียบลูกบอลปุ๊บก็ร่วงตกลงมาทันที
นี่คือความแตกต่างระหว่างการปฏิบัติทฤษฎีกับการปฏิบัติจริง และในตอนนี้แม้แต่ทฤษฎี เท้าของเธอก็ยังไม่รู้เลย แล้วจะปฏิบัติจริงได้อย่างไร?
อิซานางิและคนอื่นๆ ทำได้เพียงหลบหลีกการโจมตีที่พรั่งพรูมาจากทุกสารทิศอย่างต่อเนื่อง เทพเจ้าที่อ่อนแอกว่าเล็กน้อยเหล่านั้นถูกเงาดำกลืนกินเข้าไปในทันทีโดยไม่มีโอกาสแม้แต่จะส่งเสียงร้องขอความช่วยเหลือ
"นังสารเลว แกมัน...!"
อิซานางิ มองดูบุตรชายและบุตรสาวที่ตนเองคาดหวังไว้มากที่สุดทยอยตายจากไปทีละคน แล้วคำรามออกมาด้วยความโกรธเกรี้ยว
ทว่าฮวังเฉวียนจินกลับไม่สะทกสะท้านเลยแม้แต่น้อย ในใจเพียงแต่คำนวณจำนวน ท้ายที่สุดสายตาของนางก็หันไปมองทาเคมิกาซุจิ ทาเคมิกาซุจิมองกลับมาคล้ายกับรับรู้ได้ ทั้งสองสบตากัน ทาเคมิกาซุจิรู้ดีว่าตนเองตกเป็นเป้าหมายอีกครั้งแล้ว