บทที่ 239

บทที่ 239

การโจมตีทางกายภาพได้ผล

ปัญหาคือการโจมตีด้วยธาตุแทบจะไม่ได้ผลเลย ในขณะเดียวกันการโจมตีทางกายภาพก็ไม่ได้ผลลัพธ์ที่ดีนักเช่นกัน

ร่างมังกรของคิมูระ มาซามุเนะไม่ได้อ่อนแอไปกว่าร่างแยกของจางเซินเลย แถมยังมีรูปร่างมหึมาที่โหมกระหน่ำทุบลงมาจากเบื้องบน แต่กลับไม่สามารถสร้างความเสียหายใดๆ ให้กับแขนนั้นได้เลย ทำได้เพียงแค่กระแทกแขนข้างนั้นให้ล้มลงเท่านั้น

ในตอนนี้ข้อศอกของแขนทั้งสองข้างเริ่มออกแรง คิมูระ มาซามุเนะกัดฟันแน่นกดแขนคู่นั้นเอาไว้ ท้ายที่สุดถึงกับอ้าปากกัดลงบนแขน ปีกทั้งสองข้างปักลงไปบนพื้น โดยต้องการที่จะเพิ่มแรงยึดเกาะพื้นให้มากขึ้น

พูดตามตรง แขนคู่นี้เห็นได้ชัดว่าออกมาจากไหแห่งความโลภ และไหแห่งความโลภก็ไม่ได้หนักหนาอะไรมากมาย คิมูระ มาซามุเนะมองไม่ออกเลยว่าจุดออกแรงของแขนคู่นี้อยู่ที่ตรงไหน กระทั่งการทำลายจุดออกแรงของฝ่ายตรงข้ามเพื่อให้อีกฝ่ายออกแรงไม่ได้ยังทำไม่สำเร็จเลยด้วยซ้ำ

ทั้งสองฝ่ายต่อสู้กันอย่างสูสี คิมูระ มาซามุเนะกดทับลงมาจากด้านบน ความได้เปรียบเห็นได้ชัดว่าอยู่ฝั่งเขา ทว่าเขากลับสัมผัสได้ถึงแรงกดดันมหาศาล พลังของแขนคู่นี้ช่างมหาศาลเหลือเกิน

"โฮก!"