บทที่ 230

บทที่ 230

ห้องทดลองแห่งนครเทพคือหมายเลขหนึ่ง ห้องทดลองแห่งดาวเซินคือหมายเลขสอง ห้องทดลองภายในธารน้ำแข็งใหญ่คือหมายเลขสาม และห้องทดลองภายในแดนเทพคือหมายเลขสี่

ท่ามกลางสถานที่เหล่านี้ ห้องทดลองแห่งนครเทพไม่มีทิศทางการวิจัยที่เคร่งครัด ในห้องทดลองแห่งนั้นโดยพื้นฐานแล้วจางเซินอยากทำการทดลองอะไรก็ทำ เป็นห้องทดลองที่มีลักษณะเหมือนห้องทำงานส่วนตัวในครอบครัว

ส่วนห้องทดลองแห่งดาวเซิน ปัจจุบันจางเซินใช้เพื่อศึกษาสิ่งมีชีวิตของดาวเซินเป็นหลัก รวมถึงแร่ดูดความร้อน

เนื่องจากรังสีของแร่ดูดความร้อนมีความสามารถในการทะลุทะลวงสูงมาก ต้องอยู่ในระยะที่กำหนดจึงจะรอดพ้นจากผลกระทบ ดังนั้นจึงนำกลับมายังโลกไม่ได้อย่างแน่นอน

เขาไม่ได้กังวลว่าแร่ดูดความร้อนจะแผ่รังสีใส่ผู้อื่น ห้องทดลองของเขาล้วนผ่านการบำบัดพิเศษ รังสีไม่สามารถทะลุผ่านออกไปได้ ปัญหาคือจุลินทรีย์ภายในโลกมีมากมายเหลือเกิน หากเกิดไวรัสกลายพันธุ์ชนิดอื่นที่คล้ายกับไวรัสบาปทั้งเจ็ดขึ้นมาละก็ เรื่องคงจะใหญ่โตมโหฬารแน่

ดังนั้นหากไม่มีความจำเป็น เขาก็จะไม่นำแร่ดูดความร้อนกลับมายังโลก