บทที่ 228

บทที่ 228

อันที่จริงเขารู้ข้อดีและข้อเสียของการเร่งความเร็วการไหลของเวลาเป็นอย่างดี

ข้อดีนั้นคนส่วนใหญ่ต่างก็รู้กันดี เช่น สามารถเร่งความเร็วในการรวบรวมพลังแห่งศรัทธาได้ เช่น สามารถเร่งให้พืชล้ำค่าหลากหลายชนิดเติบโตเร็วขึ้น หรือแม้แต่การบำเพ็ญอยู่ในแดนเทพของตนเอง เพื่อไล่ตามผู้แข็งแกร่งที่บำเพ็ญมาก่อนหน้าตนให้ทัน หรือกระทั่งทำให้เวลาในการบำเพ็ญเท่ากันและแซงหน้าไปได้

ข้อดีเหล่านี้ล้วนเป็นสิ่งที่มองเห็นและสัมผัสได้ ดังนั้นทุกคนจึงมักจะมองข้ามข้อเสียไป

แต่แดนเทพทั้งผองล้วนเป็นของจางเซิน ในอดีตท่ามกลางความเปลี่ยนแปลงทีละน้อย เขากลัวว่าคงจะสังเกตไม่เห็นความเปลี่ยนแปลงที่ละเอียดอ่อนขนาดนี้ ทว่าตอนนี้เมื่อเร่งความเร็วการไหลของเวลา เขาก็สามารถสัมผัสถึงการมีอยู่ของข้อเสียได้อย่างแท้จริง

สรรพสิ่งล้วนมีจุดสิ้นสุด

สิ่งมีชีวิตทุกชนิดย่อมมีช่วงเวลาที่อายุขัยสิ้นสุด ในทำนองเดียวกันสิ่งไม่มีชีวิตทุกอย่างก็ย่อมมีจุดสิ้นสุดของมันเช่นกัน

จางเซินคือผู้ควบคุมแดนเทพ เขาสามารถสัมผัสได้ว่าทรัพยากรภายในพื้นที่กำลังไหลออกไปผ่านทางพลังแห่งศรัทธา แม้กระทั่งตัวแดนเทพเองก็กำลังแก่ตัวลงเช่นกัน

การเปลี่ยนทรัพยากรให้กลายเป็นพลังแห่งศรัทธา เรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร