บทที่ 224

บทที่ 224

แม้ว่าเทพแห่งของวิเศษที่จางเซินเลือกจะไม่ใช่การตีหลอม แต่ปัญหาคือการตีหลอมกับของวิเศษเดิมทีก็เป็นดินแดนที่ใกล้เคียงกันอยู่แล้ว

ท้ายที่สุดแล้วของวิเศษที่สิ่งมีชีวิตภูมิปัญญาใช้ มักจะถูกสร้างขึ้นผ่านการตีหลอม เผ่ามือแดงมีความเชี่ยวชาญในการตีหลอม ย่อมมีความเชี่ยวชาญในการใช้ของวิเศษที่ตนเองตีหลอมขึ้นมาเช่นกัน

หลังจากที่จางเซินใช้สัมผัสแห่งพ่อมดสังเกตอยู่ระยะหนึ่ง เขาก็แน่ใจว่าเผ่ามือแดงคือสาวกที่เหมาะสมที่สุดของตนในปัจจุบัน จึงเดินทางผ่านประตูหลงทางไปยังดาวเคราะห์ที่เผ่ามือแดงอาศัยอยู่

สิ่งมีชีวิตบนดาวเคราะห์ดวงนี้ต่างก็มีพลังพิเศษที่หลากหลาย รูปภายนอกของพวกมันหลายตัวคล้ายคลึงกับสิ่งมีชีวิตโบราณบนโลก แต่บ่อยครั้งมักจะมีอวัยวะพิเศษเพิ่มขึ้นมาบางอย่าง ส่งผลให้เกิดพลังพิเศษสารพัดรูปแบบ

ยกตัวอย่างเช่นมือสีแดงฉานของเผ่ามือแดง ที่สามารถแผ่อุณหภูมิสูงจัดออกมาได้

จากการสังเกตของจางเซินพบว่าอวัยวะพิเศษภายในร่างกายของพวกมันสามารถหลั่งฮอร์โมนชนิดหนึ่งออกมาได้ เมื่อฮอร์โมนนี้ผสานเข้ากับผิวหนังพิเศษบนฝ่ามือก็จะสามารถก่อเกิดเป็นอุณหภูมิสูงระอุขึ้นมา

เผ่ามือแดง ฝ่ามือสามารถแผ่อุณหภูมิได้สูงสุดถึงสองพันองศา ส่วนต่ำสุดมีเพียงห้าสิบองศาเท่านั้น