บทที่ 215

บทที่ 215

คุณค่าของสิ่งของชิ้นหนึ่ง แท้จริงแล้วต้องประเมินจากหลายๆ ด้าน

ตอนที่จางเซินเปิดร้านใหม่ๆ เขาก็คุ้นชินกับการใช้ผลลัพธ์ที่ได้จากแว่นตาพิสูจน์ของมาตัดสินใจเช่นกัน

แต่ต่อมาเขาถึงได้รู้ว่าคุณค่าของสิ่งของบางชิ้นไม่ได้อยู่ตรงฟังก์ชัน ทั้งยังไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับวัสดุ แต่ขึ้นอยู่กับว่ามีคนชื่นชอบมันหรือไม่ต่างหาก

เช่นเดียวกับกระบองที่ปีศาจตนนี้สร้างขึ้น ในสายตาของหลายคนมันคือสิ่งของที่น่าขยะแขยงเป็นอย่างมาก แต่บางคนที่รสนิยมแปลกประหลาดกลับชื่นชอบมันเป็นอย่างยิ่ง กระทั่งจงใจสะสมมันเลยทีเดียว

พวกเขาสามารถยืนยันได้ว่าเจ้าของคือปีศาจตนไหนผ่านลวดลายพิเศษบนกระบอง กระทั่งยืนยันได้ว่าปีศาจตนนั้นเคยเล่นสนุกกับมนุษย์ไปกี่คนแล้วผ่านร่องรอยบางอย่างบนกระบอง

บนโลกนี้มักจะไม่ขาดแคลนคนโรคจิต สิ่งที่ขาดแคลนคือดวงตาที่เอาไว้ค้นหาคนโรคจิตต่างหาก!

เวลานี้มีลูกค้าคนใหม่เดินเข้ามา พร้อมกับถือสิ่งของที่จะนำมาพิสูจน์วางไว้บนโต๊ะ ในขณะเดียวกันก็ควักเงินร้อยหย่งหยวนวางไว้ด้านข้าง ตลอดกระบวนการมีความเงียบงันเป็นอย่างมาก