บทที่ 202

บทที่ 202

แน่นอนว่าการไม่มีสิ่งมีชีวิตไม่ได้หมายความว่าไม่มีมูลค่า

แร่ธาตุของดาวเคราะห์ดวงนี้เห็นได้ชัดว่าไม่เหมือนกับโลก บางทีอาจจะหาแร่ธาตุพิเศษที่สหพันธ์ดวงดาวบันทึกเอาไว้ได้ก็เป็นได้

จางเซิน ลีน่า และเถี่ยฮวาหยานเปี่ยมไปด้วยความฮึกเหิม หลังจากยืนยันได้ว่าดาวเคราะห์ปริศนาดวงนี้ไม่ได้ก่อตัวมีสภาพอากาศที่เลวร้ายเป็นพิเศษ พวกเขาก็ทำการลงจอดบนดาวเคราะห์อย่างรวดเร็ว โดยตกลงบนพื้นผิวที่เป็นหินผืนหนึ่ง

แม้ว่าสภาพอากาศของดาวเคราะห์ดวงนี้จะไม่เลวร้าย แต่กลับมีลมพัดโชยต่อเนื่องอยู่ตลอดเวลา ความเร็วลมไม่ได้รุนแรงนัก แต่ก็พัดจนเสื้อผ้าของจางเซินเปลี่ยนรูปร่างไปมาอย่างต่อเนื่อง

"ว้าว ท้องฟ้าที่นี่สวยจังเลย ท้องฟ้าสีหยก ฉันตัดสินใจแล้ว จะตั้งชื่อดาวเคราะห์ดวงนี้ว่าดาวลีน่า!" ลีน่าเงยหน้ามองท้องฟ้า ในดวงตาเต็มไปด้วยประกายระยิบระยับรูปร่างดาว

จางเซินอดไม่ได้ที่จะบ่นอุบออกมาว่า "ทำไมถึงเรียกว่าดาวลีน่าล่ะ ควรจะเรียกว่าดาวหยกหรือดาวสีหยกต่างหาก!"

"ก็ฉันมีความสุขนี่นา" ลีน่าหันไปมองจางเซินพร้อมกับหรี่ตาหัวเราะ

เอาเถอะ

มาถึงจุดนี้จางเซินก็พูดอะไรไม่ออกเลยทีเดียว