บทที่ 199

บทที่ 199

ทว่าครั้งนี้จางเซินไม่ได้คิดวนไปวนมา เมื่อมั่นใจว่าความรู้ของตัวเองยังไม่เพียงพอที่จะวิเคราะห์ฟองสบู่เขตกำบัง เขาก็ยอมแพ้ที่จะศึกษาฟองสบู่เขตกำบังนั้นทันที

เหตุผลที่เขายอมแพ้อุปกรณ์นี้อย่างง่ายดายนั้นเรียบง่ายมาก ในเมื่อลูกปัดน้ำเงินเม็ดเล็กอยู่ในมือของเขาแล้ว ในเมื่อชั่วคราวยังทำความเข้าใจไม่ได้ ก็เก็บไว้ศึกษาในภายหลังเถอะ อย่างไรเสียลูกปัดน้ำเงินเม็ดเล็กก็ไม่ได้หนีไปไหน

สู้ยอมเสียแรงน้อยแต่ได้ผลมากดีกว่าจะไปคิดวนไปวนมา สู้ทำการทดลองอย่างอื่นที่ตัวเองสามารถทำได้เสียยังดีกว่า

จางเซินเลิกที่จะพัฒนาความสามารถของลูกปัดน้ำเงินเม็ดเล็กต่อไปแล้ว เพราะการศึกษานี้แทบจะไม่มีจุดสิ้นสุด แต่ความสามารถที่เกิดจากลูกปัดน้ำเงินเม็ดเล็กนั้นมีทั้งแข็งแกร่งและอ่อนแอ ไม่ใช่ว่าทุกความสามารถจะจัดอยู่ในกลุ่มความสามารถระดับสูง

หากยังดึงดันศึกษาต่อไป แทบจะไม่คุ้มกับสิ่งที่เสียไปเลย ทว่าอย่างไรเสียความสามารถที่มากมายเท่าใดก็เป็นเพียงความสามารถของลูกปัดน้ำเงินเม็ดเล็กเท่านั้น ไม่ใช่ความสามารถที่เป็นของตัวเขาเอง