บทที่ 195

บทที่ 195

ในพหุภพ พ่อมดจำนวนมากหลังจากที่เคยพลาดท่ามาแล้วมักจะกล่าวถึงประโยคหนึ่ง นั่นก็คือ: อย่าได้ทำการจู่โจมปีศาจแปลกหน้าโดยพลการ

เพราะปีศาจแปลกหน้าเป็นตัวแทนของความสามารถแปลกหน้า ในฐานะสิ่งมีชีวิตที่มีคุณสมบัติความโกลาหลมาแต่กำเนิด ชนิดของปีศาจจึงมีความแปลกประหลาดสารพัดรูปแบบ ความสามารถก็มีความแปลกประหลาดสารพัดรูปแบบเช่นกัน ทันทีที่พบเจอกปีศาจที่มีความสามารถฝืนลิขิตสวรรค์ ชั่วพริบตาเดียวก็อาจไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าตนเองตายอย่างไร

ในบันทึกของพ่อมดวิญญาณผู้ล่วงลับท่านนั้นเคยบันทึกปีศาจพิเศษชนิดหนึ่งเอาไว้

ปีศาจชนิดนี้มีชื่อว่าปีศาจพึมพำ ทันทีที่มันรู้ชื่อของเป้าหมายก็จะใช้วิธีการพึมพำเพื่อยึดชื่อของเป้าหมายมาเป็นของตนเอง จากนั้นจะส่งเสียงพึมพำข้างหูของเป้าหมายไม่เว้นแต่ละวันทั้งกลางวันและกลางคืน คอยเตือนซ้ำแล้วซ้ำเล่าให้เป้าหมายเอ่ยชื่อของตัวเองออกมา

หากสิ่งที่เป้าหมายเอ่ยออกมาคือชื่อของตนเอง เช่นนั้นปีศาจพึมพำก็จะจากไปอย่างเงียบ ๆ ทว่าหากสิ่งที่เป้าหมายเอ่ยออกมาคือชื่อของปีศาจพึมพำ เช่นนั้นตัวของเป้าหมายก็จะถูกปีศาจพึมพำแทนที่ ซึ่งเทียบเท่ากับการถูกปีศาจพึมพำกินเข้าไป