บทที่ 189

บทที่ 189

คนเหล่านี้ทยอยเข้าสู่ภาวะกลายพันธุ์เป็นสัตว์ป่าทีละคน มีทั้งมนุษย์สิงโต มนุษย์เสือ มนุษย์หมาป่า มนุษย์สุนัขจิ้งจอก มนุษย์ฉลาม มนุษย์อีกา...

ความรู้สึกของจางเซินคือเพียงพริบตาเดียว บรรยากาศฉากการต่อสู้ทั้งหมดก็เปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง

จากภาพยนตร์แอ็กชันสุดจริงจังกลายเป็นภาพยนตร์แฟนตาซีฟอร์มยักษ์

ทุกคนที่อยู่ที่นี่ไม่มีใครอ่อนแอ โดยเฉพาะพวกซามูไรเหล่านั้น ถึงฝีมือจะเทียบอิโต เคนทาโร่ไม่ได้ แต่ก็ไม่ได้ห่างกันมากนัก ส่วนฝีมือของคิมูระ มาซามุเนะยิ่งเหนือกว่าอิโต เคนทาโร่อย่างเทียบไม่ติด

พูดได้ว่า หากกลุ่มคนเหล่านี้เปิดฉากโจมตีตั้งแต่ตอนที่จางเซินออกจากนครเทพ นครเทพจะต้องแตกพ่ายอย่างแน่นอน

"ในเมื่อพวกคุณต่างก็งัดกระบวนท่าไม้ตายออกมากันหมดแล้ว งั้นผมก็คงต้องตามใจชอบเหมือนกัน!" จางเซินยิ้มบาง ๆ จากนั้นหยิบเอาทวนกระหายเลือดออกมา

กระแสลมหนาวเยือกเย็นพัดโหมกระหน่ำขึ้นมาอย่างฉับพลัน ซามูไรที่คลุ้มคลั่งกลุ่มหนึ่งเพิ่งจะกระโดดขึ้นไปบนอากาศเพื่อจะเปิดฉากโจมตีจากเบื้องบน แต่ทว่ายังไม่ทันตกลงมาก็ถูกแช่แข็งกลายเป็นก้อนน้ำแข็งไปเสียแล้ว

ตัวทวนกระหายเลือดเองมีความสามารถในการควบคุมลมหนาวอยู่แล้ว จางเซินเพียงแค่สะกิดรอยประทับของลำแสงแช่แข็งเล็กน้อย ผสมผสานเข้ากับทวนก็สามารถดึงเอาความสามารถของลมหนาวออกมาใช้ได้ถึงขีดสุด

การประยุกต์ใช้เวทมนตร์ ในความเป็นจริงแล้วมีความยืดหยุ่นสูงมาก