บทที่ 182

บทที่ 182

จางเซินรับการโจมตีด้วยมือข้างเดียว มองชายเบื้องหน้าแล้วเอ่ยว่า "เรี่ยวแรงไม่เลว ก่อนหน้านี้เคยเป็นมือสังหารงั้นเหรอ?"

ปฏิกิริยาของมือปืนสไนเปอร์รายนี้ค่อนข้างยอดเยี่ยมทีเดียว เขารู้ดีว่าไม่มีความหวังใดๆ แล้ว ทว่าก็ยังคงรีบชักมีดสั้นที่ขาอีกข้างออกอย่างรวดเร็ว พุ่งเข้าจู่โจมใส่จางเซินโดยไม่มีความตั้งใจจะตอบคำถามเลยแม้แต่น้อย

จางเซินปล่อยขาของมือปืน หลบหลีกการโจมตีได้อย่างง่ายดาย จากนั้นดีดนิ้วออกไปเบาๆ อากาศพลันปรากฏระลอกคลื่นขึ้นมาจางๆ เขายิ้มแล้วถอยหลังไปสองสามก้าว มองดูมือปืนที่ยังคงดลบันดาลการโจมตีใส่อากาศอย่างต่อเนื่อง ขอบเขตการเคลื่อนไหวของเขาก็ถูกจำกัดไว้ภายในระยะสองเมตรเช่นกัน

แม้ว่าเขาจะไม่ค่อยเชี่ยวชาญวิชามายาเท่าใดนัก ทว่าอย่างไรเสียตนเองก็เคยสัมผัสกับอานุภาพของวิชามายาระดับสูงมาด้วยตนเอง ย่อมสะสมประสบการณ์มาได้บ้างไม่มากก็น้อย

ตอนนั้นเขาสามารถใช้ภาพมายาที่ไม่ใช่วิชามายาตบตาหลางหย่าได้ ตอนนี้การใช้วิชามายามาควบคุมคนธรรมดาคนหนึ่งจึงแทบไม่มีความยากเย็นอะไรเลย