บทที่ 153

บทที่ 153

เขาจะไปมีความรู้สึกทางเพศกับศพได้อย่างไร ต่อให้ศพนั้นจะงดงาม เซ็กซี่ หรือยั่วยวนแค่ไหนก็ตาม

"ไม่มีจริงเหรอ" ลีน่าหรี่ตา กวาดสายตามองขึ้นลงสำรวจจางเซิน จากนั้นก็สูดดมกลิ่นใกล้ ๆ คอของจางเซิน

จางเซินหัวเราะไม่ได้ร้องไห้ไม่ได้เอ่ยว่า "คุณคิดว่าตัวเองจมูกสุนัขหรือไง ผมหมกตัวอยู่ในปราสาทตั้งนาน ต่อให้มีกลิ่นผู้หญิงก็จางหายไปหมดนานแล้ว"

"เธอยังกล้าบอกว่าไม่มีซ่อนหญิงงามไว้อีกนะ!!!" ลีน่าเบิกตากว้างทันที เผยสีหน้าแบบ 'ฉันจับไต๋ได้แล้ว' มองมาที่จางเซินแล้วเอ่ย

จางเซินอดใจไม่ไหวต้องเอื้อมมือไปหยิกแก้มของเธอแล้วดึงออกไปทั้งสองข้าง เอ่ยว่า "ผมไม่มีชู้จริง ๆ นะ ถ้าผมชอบใครเข้าจริง ๆ ล่ะก็ ต้องมารายงานคุณภรรยาที่รักอย่างคุณแน่นอน แต่ตอนนี้ผมไม่มีความคิดเรื่องจะมีชู้จริง ๆ"

"ตอนนี้ไม่มี งั้นก็แปลว่าในอนาคตจะมีสินะ!" ลีน่าสะบัดหลุดจากมือมารของจางเซิน ใช้มือสองข้างปิดแก้มแล้วเอ่ย

จางเซินหัวเราะเอ่ยว่า "เรื่องในอนาคตก็ปล่อยให้เป็นเรื่องของอนาคตเถอะ แต่ผมมีเรื่องหนึ่ง หวังว่าพวกคุณจะรับปากผม"

"เรื่องอะไรล่ะ" ลีน่าไม่ได้รับปากทันที แต่ถามกลับมาก่อน