บทที่ 144

บทที่ 144

จางเซินและเชษะสบตากันแวบหนึ่ง จากนั้นจึงแยกจากกันด้วยความระมัดระวังอย่างยิ่ง ค่อย ๆ ขยับเข้าหาหญิงสาวจากทั้งสองด้าน

ผิวของหญิงสาวผู้นี้ค่อนข้างซีดเซียวเล็กน้อย ทรวดทรงองค์เอวงดงามราวกับรูปสลักของศิลปิน เรือนผมของเธอเป็นสีทองอ่อนสะดุดตาแต่ไม่บาดตา

รูปร่างของเธอนั้นยอดเยี่ยมมาก อ้อนแอ้นสมส่วนโดยเฉพาะช่วงเอวที่ให้ความรู้สึกราวกับสามารถโอบรอบได้ด้วยมือเดียว เรียวขาคู่นั้นทั้งยาวและเรียวบาง ความงามโดยรวมทำให้ผู้คนต้องตะลึง ราวกับไม่ใช่สิ่งที่ถูกสร้างขึ้นจากธรรมชาติ แต่เป็นผลงานชิ้นเอกของเทพเจ้า

ทั้งจางเซินและเชษะต่างก็ถูกดึงดูดด้วยความงดงามของหญิงสาว ความงดงามระดับนี้คือความงดงามที่สมบูรณ์แบบไร้ที่ติ

"ระวัง!"

เชษะอดไม่ได้ที่จะยื่นมือออกไปสัมผัสใบหน้าของหญิงสาว จางเซินพลันเกิดความระแวงขึ้นมาในใจและคว้ามือของเชษะไว้ข้างหนึ่งทันที

ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด!

นาฬิกาสุดล้ำบนข้อมือของหญิงสาวพลันเปล่งแสงสีฟ้าออกมา โคมอากาศของจางเซินครอบตัวนาฬิกาอยู่พอดี จึงได้ยินเสียงเร่งรีบดังขึ้น

เขารีบดึงเชษะบินไปทางประตูทันที แต่ชั่วพริบตาต่อนั้นนาฬิกาก็ยิงลำแสงสีฟ้าสายหนึ่งพุ่งตรงมายังคนทั้งสอง