บทที่ 137

บทที่ 137

เกี่ยวกับที่มาของจอกกัลป์นั้นมีอยู่สองความประการ

หนึ่งคือกลายมาจากกะโหลกศีรษะของพระพรหม สองคือสร้างขึ้นมาจากต้นกัลปพฤกษ์

แบบแรกถูกครอบครองโดยพระศิวะ ส่วนแบบหลังถูกครอบครองโดยพระอิศวร

อันที่จริงแล้วพระอิศวรในตอนแรกเคยเป็นพระนามเรียกขานอีกชื่อหนึ่งของพระศิวะ แต่ในทางพุทธศาสนากลับค่อย ๆ วิวัฒนาการกลายเป็นเทพแห่งพุทธศาสนาที่มีความโดดเดี่ยวเป็นเอกเทศ

"จะสำเร็จหรือไม่ คงมีแค่เธอที่ต้องลองดูแล้วล่ะ"

จางเซินใช้พลังวิญญาณส่งกะโหลกศีรษะพระพรหมรุ่นที่ 9527 ไปตรงหน้าพระศิวะ

ทว่าพอพระศิวะรับมาถือไว้ก็ต้องขมวดคิ้ว กะโหลกศีรษะพระพรหมชิ้นนี้เก่าแก่จนเกินไป เก่าแก่เสียจนพลังภายในถูกเก็บกดเอาไว้จนหมดสิ้น สัมผัสยามถือไว้แทบไม่ต่างอะไรกับก้อนหินก้อนหนึ่ง ความรู้สึกยามสัมผัสแตกต่างจากที่เขาคาดการณ์ไว้มากโข

หากเขาต้องการดึงพลังที่ซ่อนอยู่ภายในกะโหลกศีรษะของพระพรหมออกมา จำเป็นต้องสิ้นเปลืองเวลาจำนวนมาก ซึ่งไม่คุ้มค่าเอาเสียเลย

ท้ายที่สุดแล้วพระศิวะจึงบอกเรื่องนี้แก่จางเซิน พร้อมกับคืนกะโหลกศีรษะของพระพรหมให้แก่เขา