กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 135
"อยู่ที่ไหนกันเนี่ย?"
เขาพริบตาช้า ๆ แล้วค่อย ๆ ลุกขึ้นนั่ง การทำงานของร่างกายฟื้นตัวอย่างรวดเร็ว ภาพที่มองเห็นก็เริ่มกลับมาคมชัดขึ้นทีละน้อย
เมื่อสัมผัสรับรู้ของเขากลับคืนมา เขาก็พบในทันทีว่าตนเองถูกผู้คนมากมายรายล้อมอยู่ เขาหันไปมองเชษะแล้วจึงหันไปมองพระอินทร์ สมองอาศัยพลังแห่งเทพปัญญาช่วยเรียบเรียงความทรงจำที่สับสนวุ่นวายใหม่อย่างรวดเร็ว
"ท่านอาจารย์ คุณไม่เป็นไรใช่ไหม?" เชษะเห็นจางเซินไม่พูดอะไร จึงเอ่ยปากถามขึ้น
จางเซินลุกขึ้นจากพื้น ส่ายหน้ายิ้มเจื่อนแล้วเอ่ยว่า "น่าจะไม่เป็นไรแล้วล่ะครับ แต่ว่าทุกคนต้องมาลำบากเพราะช่วยผม ช่างละอายใจเสียจริง"
"เทพแห่งปัญญา อันที่จริงพวกเราไม่ได้แค่ช่วยคุณหรอก ทุกคนต่างก็ได้รับน้ำอมฤตกันหมด พูดไปแล้วกลับต้องขอบคุณคุณเสียอีกที่มอบโอกาสเช่นนี้ให้พวกเรา!" พระวายุรีบพูดขึ้น
พระวรุณแก้คำพูดว่า "ไม่ใช่โอกาส เรียกว่าวาสนาต่างหาก!"
"ทุกคนได้รับน้ำอมฤตกันหมดแล้วหรือ?" จางเซินฟังแล้วรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อยจึงหันไปมองพระอินทร์
พระอินทร์พยุงศีรษะพยักหน้ารับแล้วกล่าวว่า "พระศิวะนำของวิเศษมหัศจรรย์มาให้ ดังนั้นพวกเราจึงได้รับน้ำอมฤตอย่างรวดเร็ว และคุณก็รอดชีวิตมาได้เพราะดื่มน้ำอมฤตเข้าไปเช่นกัน"