บทที่ 87

บทที่ 87

ผู้วิปริต ไม่เพียงแต่มีความผิดปกติทางด้านจิตใจเท่านั้น แต่บ่อยครั้งพวกเขายังมีความสามารถที่แตกต่างไปจากคนทั่วไปด้วย

ผู้วิปริตที่มีหนองพองอยู่บนแผ่นหลังนั้นรับรู้ถึงจิตสังหารที่จางจิ่วโจวแผ่ออกจากร่างเพื่อมุ่งเป้ามาที่ตนได้อย่างเฉียบคม ลูกตาของมันกลอกซ้ายกลอกขวาอย่างรวดเร็วก่อนจะล็อกเป้าไปที่ร่างของจางจิ่วโจว ทรุดตัวย่อกายลงต่ำราวดั่งกบ พร้อมกับหันหน้าเผชิญกับจางจิ่วโจว

ตุ่มหนองบนแผ่นหลังของมันเบ่งบานออกราวดั่งดอกไม้ ชั่วพริบตานั้นของเหลวกรดปริมาณมหาศาลก็พุ่งทะลักออกมา พุ่งเข้าใส่จางจิ่วโจวเป็นวิถีโค้ง

เดิมทีจางจิ่วโจวตั้งใจจะลอบสังหารผู้วิปริตพองหนองตัวนี้ แต่คาดไม่ถึงว่าตัวเองจะถูกพบตัวเสียก่อนลงมือ

แม้จะไม่ชัดเจนว่าตนเองเผยจุดอ่อนตรงไหนออกไป แต่ปฏิกิริยาของเขาก็รวดเร็วเป็นอย่างยิ่ง ร่างกายเบาราวกับหงส์เหิน พุ่งหลบไปหลบอยู่ด้านหลังผู้วิปริตตนหนึ่งอย่างรวดเร็ว

ผู้วิปริตตนนั้นรับรู้ได้ถึงการเข้ามาใกล้ของเขา จึงรีบหันขวับกลับมาเผชิญหน้าทันที แต่ในเสี้ยววินาทีต่อมา ด้านหลังของมันก็ถูกกรดโจมตีเข้าเต็มแรง สีหน้าบิดเบี้ยวบูดเบี้ยวอย่างน่ากลัว ล้มฟุบลงตรงหน้าเขาด้วยท่าทางทอดร่างดั่งขุนเขาพังทลาย

"ท่านจางระวังตัวด้วยครับ!"

ในตอนนั้นเอง ผู้อยู่อาศัยรายหนึ่งส่งเสียงตะโกนลั่น พร้อมกับซัดมีดสั้นในมือของตนเองพุ่งตรงไปยังทิศทางของจางจิ่วโจว