บทที่ 78

บทที่ 78

เวลานี้ กู่เฉินกลับเข้ามาในถ้ำที่เคยค้นพบกู่ซินซ่านอีกครั้ง

เพียงแต่ครั้งนี้เขาเตรียมตัวมาพร้อมมูลกว่าเดิม ไม่เพียงแต่พกถังออกซิเจนมาสองถังเท่านั้น แต่ยังพกเครื่องมือต่างๆ มาครบครัน

เขาไม่ต้องการดึงดูดความสนใจของสิ่งมีชีวิตภายในถ้ำ ทุกย่างก้าวที่เดินจึงระมัดระวังเป็นอย่างยิ่ง

แม้ว่าเขาจะพกดาบด้ามห่วงที่ร้อนระอุมาด้วย แต่การใช้ดาบด้ามห่วงจะทำให้เกิดเสียงดังอึกทึกเกินไป ดังนั้นในมือเขาจึงถือไว้เพียงมีดสั้นเล่มหนึ่งเพื่อป้องกันพวกงู แมลง และสัตว์เลื้อยคลานที่เกิดการกลายพันธุ์

ภายในถ้ำมีทางแยกมากมาย โยงใยสลับซับซ้อนราวกับเขาวงกตขนาดยักษ์

แม้ว่ากู่เฉินจะเคยเข้ามาสำรวจครั้งหนึ่งแล้ว แต่ก็ยังคงหลงทิศทางอย่างรวดเร็ว ทำได้เพียงอาศัยความรู้สึกเดินหน้าต่อไป

ในความทรงจำของเขา ทางเดินที่มุ่งสู่สระน้ำเป็นทางลาดลง ดังนั้นเขาจึงพยายามเลือกเส้นทางที่ลาดลงเบื้องล่างเป็นหลัก เดินมาได้ประมาณยี่สิบนาที อยู่ๆ เขาก็ได้กลิ่นคล้ายซากศพเน่าเปื่อยโชยมา

กลิ่นลักษณะนี้ทำให้เขาสะกิดใจตื่นตัวขึ้นมาในทันที โดยไม่รู้ตัวว่าฝีเท้าของตนได้ชะลอลง และค่อยๆ เดินหน้าไปอย่างระมัดระวัง

เบื้องหน้าเป็นทางตัน