บทที่ 72

บทที่ 72

เมืองปินไห่เป็นเมืองชายฝั่ง มีพื้นที่หนึ่งพันหกร้อยกว่าตารางกิโลเมตร ก่อนมหาหายนะมีประชากรอยู่อาศัยถาวรมากกว่าสองล้านคน

อันที่จริง ข้อมูลข่าวสารของหวางเจ๋อซานล้าสมัยไปบ้างแล้ว ท้ายที่สุดเขาออกจากเมืองปินไห่มาหลายเดือนแล้ว และจินซุ่นลี่พัฒนาไปถึงระดับไหนแล้ว ไม่มีใครรู้เลยสักคน

จางเซินเปิดแผนที่ศึกษาอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นหันไปมองกู่เฉินแล้วเอ่ยว่า "กู่เฉิน ถ้าผมต้องการส่งคนไปสำรวจสถานการณ์ของเมืองปินไห่ คุณมีตัวคนที่เหมาะสมไหม"

"จางเฉินอวี่รับหน้าที่นี้ได้ครับ!" กู่เฉินเสนอขึ้นทันที

เดิมทีจางเฉินอวี่เป็นลูกน้องของหวางเจ๋อซาน และเชื่อฟังคำสั่งของหวางเจ๋อซานอย่างเต็มที่

ทว่าตอนนี้แม้แต่หวางเจ๋อซานก็ยังมาสวามิภักดิ์ต่อจางเซินแล้ว เขาก็ย่อมต้องมาสวามิภักดิ์ตามไปด้วยเช่นกัน

ความเร็วของเขานั้นรวดเร็วมาก สามารถเข้าออกสถานที่อันตรายต่างๆ ได้อย่างอิสระ งานสืบสวนจึงเหมาะกับเขาเป็นอย่างยิ่ง

"งั้นก็ส่งเขาไปเถอะครับ!" จางเซินพยักหน้ารับ

เวลานี้กู่เฉินหยิบรายงานฉบับหนึ่งออกมาแล้วเอ่ยว่า "นี่คือแผนการขยายกองทัพ เมื่อคืนผมกับท่านผู้เฒ่าช่วยกันร่างขึ้นมา คุณลองดูหน่อยครับ"