กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 62
เฉินจงเสียงกลืนน้ำลายอึกใหญ่ มองดูจางเซินถือเหล็กด้ามร้อนขยับเข้ามาใกล้ตัวทีละนิด
"ผมพูด ผมจะพูดทุกอย่าง" เมื่อเหล็กด้ามร้อนกำลังจะสัมผัสตัว เขาก็ร้องตะโกนออกมาเสียงดังทันที
จางเซินเผยรอยยิ้มพึงพอใจ ชี้เหล็กด้ามร้อนไปทางจูเปิ่นเจิ้ง แล้วพูดกับเจ้าหน้าที่สอบสวนว่า "อุดปากเขาไว้"
เจ้าหน้าที่สอบสวนผู้นั้นหยิบผ้าผืนหนึ่งออกมาอุดปากจูเปิ่นเจิ้งที่ส่งเสียงร้องไม่หยุดทันที จากนั้นก็ใช้เชือกมัดทับอีกรอบเพื่อป้องกันไม่ให้จูเปิ่นเจิ้งใช้ลิ้นดันผ้าออกมา
"เอาล่ะ โลกสงบสุขแล้ว พูดมา... ใครส่งพวกแกมา" จางเซินมองไปยังเฉินจงเสียงแล้วเอ่ยถามด้วยรอยยิ้ม
เฉินจงเสียงทำหน้าอมทุกข์และกล่าวว่า "ท่าน... อ๊ะถุย อยากจะเค้นข้อมูลจากปากพ่อมึง แกยังอ่อนหัดนักวะ มาจาก... ต่อให้ตายก็จะไม่บอกข้อมูลอะไรแกทั้งนั้น"
สีหน้าของเขาเรียกได้ว่าหลากหลายสีสัน ในวินาทีก่อนยังทำหน้าเป็นลูกไล่ แต่วินาทีต่อมาก็กลับกลายเป็นดุร้ายน่ากลัว จากนั้นเขาก็พุ่งหัวชนไม้กางเขนด้านหลังอย่างแรง ทำให้หัวของตัวเองแตกจนเลือดอาบในทันที