บทที่ 53

บทที่ 53

เขาเป็นเจ้าแคว้นมาได้ครึ่งปีเศษแล้ว

ช่วงเวลานี้มีเรื่องราวเกิดขึ้นมากมาย ทั้งเรื่องที่น่ามีความสุขและเรื่องที่ไม่ค่อยน่าสบายใจ

เขาหลงรักชีวิตในอาณาเขตอย่างลึกซึ้งแล้ว หลงรักผู้อยู่อาศัยทุกคนในอาณาเขต นี่คือพลังขับเคลื่อนที่ทำให้เขาแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ

"ที่ห้องของฉันไม่ต้องการเครื่องทำความร้อน เธอไปดูคนอื่นเถอะว่ามีใครต้องการไหม อย่าให้ใครหนาวจนแย่ล่ะ" จางเซินกลับเข้าห้อง แล้วเอ่ยบอกกับพ่อบ้าน

พ่อบ้านรับคำสั่งแล้วเดินจากไป จางเซินนั่งลงบนเก้าอี้ หยิบหนังสือขึ้นมาเล่มหนึ่งอย่างผ่อนคลาย แล้วจมปรี่ลงสู่โลกแห่งตัวอักษรอีกครั้ง

วันรุ่งขึ้น ทั่วทั้งอาณาเขตปกคลุมไปด้วยสีขาวโพลนของหิมะ ทะเลสาบหลานหวงถึงกับจับตัวเป็นน้ำแข็งชั้นบางๆ

จางเซินตื่นนอนแล้วเปลี่ยนเป็นชุดออกกำลังกาย จากนั้นดื่มน้ำอุ่นหนึ่งแก้ว แล้วจึงออกจากปราสาทเพื่อเริ่มต้นวิ่งยามเช้าที่ต้องทำเป็นกิจวัตรทุกวัน

สองเดือนนี้เขาไม่เคยละทิ้งการวิ่งยามเช้าเลยแม้แต่วันเดียว และเพราะเหตุนี้จึงได้รับอิทธิฤทธิ์มาสองอย่าง น่าเสียดายที่อันหนึ่งเป็นอิทธิฤทธิ์ประเภทจับเวลา คงอยู่ได้แค่สัปดาห์เดียวก็หายไป ส่วนอีกอิทธิฤทธิ์หนึ่งทำให้เขาค้นพบสิ่งใหม่