บทที่ 48

บทที่ 48

งูคือพรานผู้ล่าโดยกำเนิด ครบเครื่องด้วยความสามารถในการล่าเหยื่อซึ่งมนุษย์หลายคนไม่มี

ยิ่งไปกว่านั้น งูยักษ์ตัวนี้ยังมีขนาดใหญ่โตมโหฬาร ต่อให้เดิมทีสมองของมันจะใหญ่แค่เพียงเมล็ดพุทรา แต่พอร่างกายขยายใหญ่ขึ้น สมองของมันก็ย่อมเติบโตขึ้นจนมีขนาดเท่าลูกรักบี้ได้เช่นกัน

ถ้าหากมองมันเป็นสัตว์ป่าโง่เขลาจริงๆ ล่ะก็ จะต้องพบกับความหายนะครั้งใหญ่หลวงอย่างแน่นอน

หลังจากจางเซินฟังคำพูดของกู่เฉินจบ เขาก็เดินเข้าไปหากู่เฉินด้วยรอยยิ้มบนใบหน้า แล้วเอ่ยว่า "ถ้าอย่างนั้นผมขอเสนอความช่วยเหลือเล็กๆ น้อยๆ ให้พวกคุณก็แล้วกัน นี่คือธนูสะกดรอย ลูกศรที่ยิงออกไปจะล็อกเป้าหมายและเล็งไปยังตำแหน่งที่กำหนดโดยอัตโนมัติ ของนาย!"

เขานำธนูสะกดรอยออกจากตู้นิรภัยแล้วส่งมอบให้แก่กู่เฉิน ทว่าประกายตาของกู่เฉินกลับเปล่งประกายขึ้นมาในทันที คุณสมบัติของธนูคันนี้ช่างยอดเยี่ยมเหลือเกิน ในหัวของเขาแทบจะผุดวิธีใช้งานขึ้นมาได้ในเสี้ยววินาที นั่นคือการผูกระเบิดไว้กับหัวลูกศร จากนั้นก็ยิงใส่เป้าหมาย ไม่ว่าเป้าหมายจะหลบหลีกอย่างไร สุดท้ายก็จะถูกระเบิดจนตายอยู่ดี