บทที่ 25

บทที่ 25

"นายรออยู่ตรงนี้ก่อน เดี๋ยวฉันไปรายงานท่านเจ้าแคว้นเอง"

กู่เฉินคลายมือที่กุมไหล่ชายหนุ่มออกแล้วเอ่ยสั่งชายหนุ่ม

หลังจากชายหนุ่มพยักหน้ารับอย่างหงิม ๆ กู่เฉินก็ถือของเดินเข้าวิลล่าไป จากนั้นจึงปิดประตูลง

จางเซินมองเห็นกู่เฉินกับชายหนุ่มคนนั้นผ่านทางหน้าต่างอยู่ก่อนแล้ว พอเห็นกู่เฉินเดินเข้ามาจึงเอ่ยถามขึ้นว่า "นั่นคือคนที่นายหาพบงั้นเหรอ"

"พูดให้ถูกคือไม่ใช่คนที่หาพบ แต่เป็นคนที่เก็บได้ต่างหาก" กู่เฉินวางของลงแล้วนั่งลงเบื้องหน้าจางเซินพลางเอ่ยขึ้น

ลีน่าที่นั่งอยู่ด้านข้างเอ่ยด้วยความอยากรู้อยากเห็นว่า "เก็บได้ยังไงเหรอ"

"ฝั่งตรงข้ามทะเลสาบเป็นเมืองขนาดไม่ได้ใหญ่โตนัก แต่มีผู้วิปริตโลภคนหนึ่งปกครองเมืองอยู่ ผู้วิปริตและผู้มีภูมิคุ้มกันทุกคนถูกมันควบคุมไว้หมด หมอนี่เพราะแขนหักจึงถูกผู้วิปริตโลภขับไล่ออกจากเขตปลอดภัย แถมยังไม่ได้กินอะไรมาสองวันแล้ว พอดีฉันไปเจอเข้าเลยพาตัวกลับมา ไม่ต่างอะไรกับการเก็บตกกลับมาเลยสักนิด" กู่เฉินอธิบายรายละเอียด

จางเซินขมวดคิ้วแล้วเอ่ยว่า "เป้าหมายความโลภของผู้วิปริตโลภคนนั้นคืออะไรล่ะ"