กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
บทที่ 282 ภรรยาเพียงหนึ่งเดียว
หลังจากทั้งสองคนคลอเคลียกันจนพอใจ เสี่ยวอิ๋งก็นอนนิ่งอยู่ในอ้อมอกของเฉินโม่ราวกับแมวเชื่องๆ เส้นผมของเธอห้อยลงมาระบายหน้าอกของเขาอย่างแผ่วเบา ทำให้เกิดความรู้สึกคันยิบๆ เสียงของเสี่ยวอิ๋งอ่อนโยนแต่แฝงไปด้วยความห่วงใย “ช่วงนี้ดูเหมือนว่าคุณจะทำเรื่องใหญ่โตหลายอย่างเลยนะ”
เฉินโม่ยิ้มบางๆ สายตาจับจ้องไปที่ใบหน้าอันงดงามของเสี่ยวอิ๋ง แล้วตอบกลับด้วยเสียงเบาลง “ก็จริงอย่างว่านั่นแหละ”
เสี่ยวอิ๋งดูเหมือนจะสัมผัสได้ถึงความเหนื่อยล้าในใจของเฉินโม่ มือของเธอค่อยๆ ลูบไล้ไปบนแผงอกของเขา ก่อนจะถามต่อ “คงลำบากมากสินะ?”