กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 155 อัตราการไหลของเวลา
“ที่รัก มีอะไรเหรอ~?” เสียงหวานนุ่มนวลของเหยาหลิงหลิงดังออกมาจากโทรศัพท์ราวกับสายน้ำใสเย็นหลังจากโทรออกสำเร็จ
เฉินโม่นิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง แล้วจึงพูดช้าๆ ว่า “ไม่มีอะไรหรอก จริงสิ ฉันมีเรื่องอยากถามเธอหน่อย”
เหยาหลิงหลิงรู้สึกได้อย่างรวดเร็วว่าน้ำเสียงของเฉินโม่ดูแปลกไป อารมณ์งอแงที่มีอยู่เดิมก็หดกลับทันที เธอถามด้วยความห่วงใยว่า “เรื่องอะไรล่ะ?”
เฉินโม่สูดหายใจลึกๆ ตั้งสติให้มั่นคง แล้วพูดต่อ “วันนั้นฉันอยู่ที่บ้านเธอไม่ใช่เหรอ แล้วก็ยังไงต่อ?”