กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
บทที่ 120 ความอ่อนโยนของหลินอวี่
“หลินอวี่ ฉันมีเรื่องอยากคุยกับเธอหน่อย” เฉินโม่หยุดเดินกะทันหัน ใบหน้าดูจริงจังขณะมองไปที่หลินอวี่ เหมือนว่ามีเรื่องสำคัญมากที่ต้องบอกให้เธอฟัง
หลินอวี่เห็นท่าทางนั้น ก็อดสงสัยไม่ได้ จึงรีบถามว่า “เรื่องอะไรเหรอ? ทำไมถึงทำหน้าตาซีเรียสขนาดนี้?”
เฉินโม่ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แต่สุดท้ายก็ตัดสินใจเล่าเรื่องที่ตัวเองกำลังจะเดินทางไปยังต้นกำเนิดหมอกแดงให้หลินอวี่ฟัง
เขาสูดหายใจเข้าลึก ๆ แล้วพูดช้า ๆ ว่า “อีกสองวันฉันต้องออกเดินทางไกล อาจจะมีอันตรายบ้าง”