เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 10 สัตว์ประหลาดกลายพันธุ์
เมื่อสวมชุดอุปกรณ์ที่ทั้งดีเยี่ยมและดูเท่แล้ว เฉินโม่ยืนอยู่กับที่ หัวใจพลุ่งพล่านด้วยแรงกระตุ้นที่ยากจะควบคุมได้
ในขณะนี้ เขาปรารถนาอย่างยิ่งที่จะหาเป้าหมายสักตัว แล้วจัดการยิงใส่ให้สาสม
เขาจับปืนไรเฟิล AR-15 แบบพกพากระบอกใหม่เอี่ยมแน่น มือลูบไล้ไกปืนเบาๆ ราวกับรอไม่ไหวที่จะสัมผัสความรู้สึกสั่นสะเทือนและความเร้าใจจากลูกกระสุนที่ถูกปล่อยออกมา
ดังนั้น ด้วยความปรารถนาอันแรงกล้านี้ เฉินโม่จึงก้าวเดินอย่างมั่นคงและมีพลัง ออกเดินทางสู่เขตที่เจ็ด
ทว่า ทันทีที่เขาเพิ่งก้าวเข้าสู่พื้นที่นี้ได้ไม่นาน ความเย็นยะเยือกก็พัดโหมกระหน่ำเข้ามาอย่างไม่ทันตั้งตัว ทำให้เฉินโม่ที่ไม่ได้ระวังตัวเลยจามเสียงดัง “ฮัดชิ้ว!” เสียงจามนั้นดังก้องไปทั่วถนนที่เงียบสงัด ฟังดูแปลกแยกอย่างเห็นได้ชัด
ตอนนั้นเอง เฉินโม่ถึงตระหนักได้ว่า ข้างนอกฐานที่มั่นนั้นหนาวเย็นเหลือเกิน
แม้จะสวมชุดป้องกันหนาเตอะ แต่ลมหนาวที่กัดกินกระดูกก็ยังลอดผ่านเข้ามารุกรานร่างกายของเขาได้ทุกช่องว่าง