กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 445 สิ่งของที่จำเป็นต้องใช้ยามบำเพ็ญเพียร
กว่าฤทธิ์สุราของหวังเฉินจะสลายไปและสติค่อยๆ ฟื้นคืนกลับมา ก็เป็นเวลาพลบค่ำของวันถัดไปแล้ว
ดวงตะวันสีแดงสลัวทางทิศตะวันตกค่อยๆ ลับขอบฟ้า หวังเฉินที่อยู่ในตำหนักศิษย์หญิงศักดิ์สิทธิ์ไท่ซวีได้แต่นอนมึนศีรษะอยู่บนเตียงพลางส่ายหัวไปมา
"จริงสิเหล่าซวี พวกเรายังต้องนำกับข้าวกลับไปอยู่นะ!"
หวังเฉินที่เพิ่งตื่นนอนสมองยังคงเลอะเลือนมึนงง หลังจากใช้มือข้างหนึ่งกุมศีรษะแล้วส่ายไปมา เขาก็ค่อยๆ ลืมตาที่หรี่อยู่ครึ่งหนึ่งขึ้นแล้วพลันอุทานด้วยความตกใจ
ทว่าภายในห้องของตำหนักศิษย์หญิงศักดิ์สิทธิ์ไท่ซวีอันว่างเปล่า นอกจากเสียงสะท้อนจากคำพูดของเขาเองแล้ว ก็ไม่มีเสียงอื่นใดอีก