เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 441 ความกังวลจงรีบออกไป
หลังจากหวังเฉินฟังคำพูดของเจียงหลิงเซียนจบ เขาก็จมอยู่ในความเงียบงันและครุ่นคิดอยู่ชั่วครู่ ดูเหมือนกำลังขบคิดว่าจะเอ่ยอย่างไรดี
“เช่นนั้นภรรยาเซียนเซียน ตอนนี้เจ้า... วางแผนจะทำเช่นไรต่อไปหรือ”
หลังจากหวังเฉินใคร่ครวญอยู่ครู่หนึ่ง เขาก็ยังไม่กล้าเอ่ยพล่อยๆ ถึงความสัมพันธ์ของพวกนาง ทำได้เพียงโยนปัญหากลับไปให้เจียงหลิงเซียนอีกครั้ง
“ไม่รู้สิ……”
ยามใดที่เจียงหลิงเซียนทำตัวไม่ถูก นางมักจะเม้มริมฝีปากโดยไม่รู้ตัว ในเวลานี้นางซึ่งไร้หนทางจึงเงยสายตาคู่น้อยมองสามีผู้เป็นที่รักตาละห้อยตามสัญชาตญาณ
หวังเฉินถูกดวงตางามอันเป็นประกายระยิบระยับที่แฝงแววขอความช่วยเหลือคู่นั้นจ้องมองจนรู้สึกเก้อเขินเล็กน้อย อยากจะเอ่ยอะไรบางอย่างแต่ก็กลัวจะพูดผิดไป