0429

⬢⬢⬢

ตอนที่ 429 การประเมินโดยรวมที่เปลี่ยนแปลงไป: สุนัขอ่อนแอตัวหนึ่ง!

เวลาล่วงเลยมาถึงวันที่สี่สิบเจ็ด

ท้องฟ้ามืดสลัวยามรุ่งสางผ่านพ้นไปอย่างเงียบเชียบ แสงสว่างแห่งโลกเซียนค่อยๆ สาดส่องขึ้นมา ส่องเข้ามาภายในตำหนักบรรทมจ้าวอสูร

เห็นเพียงภายในห้องสะอาดเรียบร้อย ทั้งสองคนที่นอนอยู่บนเตียงนอนห่มผ้าห่มผืนหนาแน่นหนา จมดิ่งสู่การหลับใหลที่ไม่ได้สัมผัสมาเนิ่นนาน

เจียงหลิงเซียนนอนอย่างอ่อนระทวยอยู่ด้านในของเตียงนอน แขนขวาขาวผ่องเรียวเล็กกอดคอของหวังเฉินเอาไว้แน่น ส่วนมือซ้ายก็โอบกอดเอวของเขาไว้

ทว่าคิ้วเรียวของเจียงหลิงเซียนกลับขมวดมุ่นอยู่ตลอดเวลา ริมฝีปากล่างเม้มเข้าหากันอย่างไม่สบายตัวเป็นระยะ สีหน้าบนใบหน้างดงามหมดจดดูราวกับทรมานอย่างยิ่ง