เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 416 ป่วยเจียนตายผวาตื่น บุตรเขยผู้ประเสริฐกลายเป็นข้าเองงั้นหรือ?
สัมผัสได้ถึงลำคออันอบอุ่นสบายของสามี เจียงหลิงเซียนมิอาจหักห้ามใจจึงแง้มริมฝีปากขบกัดลงไปเบาๆ หนึ่งคำเล็ก
จนกระทั่งรอยฟันตื้นๆ แถวหนึ่งปรากฏขึ้นบนลำคอของหวังเฉิน เจียงหลิงเซียนคลายริมฝีปากออกแล้วมองดูผลงานของตนด้วยความพึงพอใจอยู่บ้าง
หวังเฉินมองใบหน้างดงามเย็นชาที่แฝงความพึงพอใจและปากไม่ตรงกับใจอย่างน่าประหลาดของเจียงหลิงเซียน พลางลูบศีรษะนางด้วยความจนใจระคนเอ็นดูรักใคร่
จักรพรรดินีผู้หยิ่งทะนงเย็นชาในวันวานมลายหายไปนานแล้ว หลงเหลือเพียงเซียนเซียนน้อยที่เอาแต่ออดอ้อนร้องเหมียวๆ อยู่ในอ้อมอกเขาผู้นี้
"ไปกันเถิด สามีจะไปพบอาจารย์รองเป็นเพื่อนเจ้า"
หวังเฉินประคองร่างเจียงหลิงเซียนลุกขึ้นนั่งจากบนเตียง แล้วอุ้มนางไปยังห้องอาบน้ำเพื่อล้างหน้าล้างตาให้สดชื่นอย่างเรียบง่าย