0412

⬢⬢⬢

ตอนที่ 412 หากรางวัลพูดไปหมดแล้ว จะยังเหลือบทลงโทษอะไรอีกล่ะ?

หลังจากที่หวังเฉินดึงสติกลับมาจากระบบ เขาก็ยกมือขึ้นเกลี่ยปอยผมบนหน้าผากของเจียงหลิงเซียน แล้วบีบแก้มนวลของนางเบาๆ อีกครา

สู้หลอมกลืนต้นกำเนิดมหามรรคแห่งความเร็วของข้าต่อดีกว่า...

หวังเฉินรู้สึกจริงๆ ว่าต้นกำเนิดมหามรรคแห่งความเร็วนี้เป็นของดี ไม่ว่าจะใช้ในการต่อสู้ หรือการต่อสู้ หรือแม้กระทั่งการต่อสู้ ก็ล้วนนำมาใช้ประโยชน์ได้ทั้งสิ้น

อย่างเช่นเมื่อคืนนี้ในการต่อสู้ประลองเกมกับเจียงหลิงเซียนเขาก็ได้นำมาใช้ แถมยังพลิกกลับมาเอาชนะได้อย่างเฉียดฉิวในสภาพเลือดแทบหมดหลอดในการแข่งขันดวลเดี่ยวอีกด้วย

ขณะที่เจียงหลิงเซียนซุกตัวหลับต่ออย่างสบายใจบนร่างอันอบอุ่นของหวังเฉิน หวังเฉินก็เริ่มหลอมกลืนต้นกำเนิดมหามรรคแห่งความเร็ว

บรรยากาศอันเงียบสงบดำเนินเช่นนี้เรื่อยไปจนกระทั่งถึงยามเที่ยงวัน

ก๊อกๆๆ...