0409

⬢⬢⬢

ตอนที่ 409 ที่แท้ก็แค่ชนเหล้าหรอกหรือ?

“ขอบพระคุณอาจารย์รอง... ทว่าขอเพียงห้องเดียวก็พอแล้ว”

“อืม... ก้าวพ้นประตูด้านนอกไปก็จะมีคนมาคอยต้อนรับพวกเจ้า ข้ามีธุระต้องสะสางคงมิได้ตามไปส่งด้วย”

เจียงหลีหยวนสองมือถือม้วนไม้ไผ่ สายตามิได้ละไปทางอื่น ท่าทางสงบนิ่งยังคงกวาดมองอักษรคำว่านิกายพิฆาตบนนั้นพลางเอ่ยตอบเรียบๆ

เจียงหลิงเซียนเห็นดังนั้นจึงมีความร้อนใจอยู่บ้างเล็กน้อย พลางดึงหวังเฉินมุ่งหน้าไปยังทางออก ภายใต้การยินยอมของเจียงหลีหยวน ประตูหินของจวนเซียนก็ถูกผลักเปิดออกอย่างง่ายดาย

เบื้องนอกเป็นทัศนียภาพรัตติกาลอันมืดมิดสนิทที่สะท้อนเข้าสู่สายตา บนฟากฟ้าเปี่ยมล้นไปด้วยประกายแสงแห่งเขตดารา ภาพดวงดาวพร่างพราวทั่วฟ้านั้นช่างงดงามไร้ที่เปรียบ