เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 382 ไม่ได้เล่นกับสามีมานานมากแล้ว
เวลานี้ ณ อีกฟากหนึ่งของเขตดาราซาหวู
หวังเฉินนำพาทุกคนตรากตรำรอนแรมมาตลอดทาง หลังจากแน่ใจแล้วว่าไม่มีผู้ใดไล่ล่าตามมา ถึงได้หาโขดหินขนาดยักษ์ก้อนหนึ่งแล้วหยุดพักลงข้างๆ
เฮ้อ... ต้องรีบรวบรวมคนของนิกายพิฆาตให้มาอยู่รวมกันแล้ว มิฉะนั้นเร่ร่อนไร้ที่พำนักเป็นหลักแหล่งเช่นนี้ต่อไปคงไม่ใช่เรื่องดีแน่
หลังจากหวังเฉินจูงมือเจียงหลิงเซียนหยุดฝีเท้าลง เขามองดูฟ้าดินที่มืดสลัวและผืนทรายสีเหลืองปลิวว่อนไปทั่วรอบกาย ภายในใจรู้สึกกลัดกลุ้มอยู่บ้าง
"ประมุขพิฆาต ประมุขพิฆาต เจอแล้ว เจอแล้ว!"
เวลานี้มีเสียงประหลาดใจระคนยินดีดังขึ้น อดไม่ได้ที่จะดึงสติของหวังเฉินให้หันมองกลับไป
"เขตแดนอยู่ทางทิศนี้!"
หลีซูซูถือศิลาขอบเขตชิ้นหนึ่งที่แย่งชิงมาจากร่างผู้บำเพ็ญตระกูลจินวิ่งมาตรงหน้าหวังเฉิน พลางยกนิ้วชี้ไปยังทิศทางหนึ่งที่เวิ้งว้างไร้ขอบเขต