0368

⬢⬢⬢

ตอนที่ 368 ไม่ใช่แล้วเฮ้ย! เรื่องแบบนี้มันเอามาเปรียบเทียบกันได้ด้วยเหรอ!?

“อาจารย์ ท่านยังจำเรื่องนี้ได้อยู่อีกหรือ?”

หวังเฉินฟังน้ำเสียงชวนให้จิตใจเบิกบานของเจียงหลิงเซียน แล้วค่อยๆ หันหน้าไปทางนางพลางเอ่ยยิ้มๆ ด้วยน้ำเสียงราวกับเมื่อชาติก่อน

บนหาดทรายที่อาบด้วยแสงสีครามเจิดจรัสใต้ราตรี กระโปรงสีขาวของเจียงหลิงเซียนถูกลมทะเลอันเย็นสดชื่นพัดจนส่งเสียงเสียดสีเบาๆ

เจียงหลิงเซียนฟังคำถามของหวังเฉินแล้ว ความคิดในหัวพลันสับสนวุ่นวายเล็กน้อย ชั่วขณะหนึ่งไม่รู้ว่าจะตอบเขาอย่างไรดี

นางย่อมจำได้อยู่แล้ว และยังจำได้ค่อนข้างชัดเจนอีกด้วย เพราะตอนนั้นหวังเฉินเสียใจเพราะนางจนถึงขนาดไม่มาหานางอีกเลยตั้งหกวัน

และในช่วงหกวันนั้น ไม่ว่าจะอ่านตำราหรือบำเพ็ญเพียร ตัวนางซึ่งในตอนนั้นเป็นจักรพรรดินีล้วนรู้สึกหงุดหงิดใจอย่างผิดปกติ