0352

⬢⬢⬢

ตอนที่ 352 มหกรรมรวมญาติครั้งใหญ่ของนิกายพิฆาต!

หวังเฉินในยามนี้ย่อมมองไม่เห็นค่าแร่ปราณทั้งสามแห่งนั้นแล้ว สู้ใช้ผลประโยชน์เหล่านี้มาซื้อใจเหล่าหัวกะทิของนิกายพิฆาตกลุ่มนี้เสียยังดีกว่า

ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว!!

ทว่าพอสิ้นเสียงของหวังเฉิน ก็ยังมีคนวิ่งหนีออกไปราวห้าสิบคน ทมิฬขาวคู่พิฆาตที่เหลืออยู่จึงพอดีเป๊ะครบถ้วนแถวตรงราวห้าพันคน

หากเมื่อครู่นี้หวังเฉินเอ่ยปากว่าจะริบแร่ปราณที่พวกเขาตรากตรำขุดมาอย่างยากลำบากคืนทั้งหมด คาดว่านิกายพิฆาตทั้งมวลคงแตกสลายลงในพริบตา

"เหอะ! ใจแคบ คนพวกนี้ช่างใจแคบกันจริงเชียว!"

หวังเฉินเห็นดังนั้นก็หัวเราะเยาะออกมาหนึ่งเสียง จากนั้นจึงปล่อยมือจากเจียงหลิงเซียนในอ้อมอก แล้วค่อย ๆ ยื่นมือขวาอันกว้างใหญ่ออกไปเบื้องหน้า

ต่อมาเพียงหวังเฉินขยับความคิด บนมือขวาพลันปรากฏตัวอักษรเปล่งแสงสีทองอร่ามตาแถวหนึ่งขึ้นมาทันใด: