กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 347 พวกเรา……เข้าพิธีสมรสกันเถอะ
ยามนี้หวังเฉินกับเจียงหลิงเซียนเดินตามหลังผู้ที่ได้ชื่อว่าเป็นบรรพชนเซียนตระกูลหลิน ไม่นานนักก็เดินผ่านเส้นทางสายเล็กมาถึงป่าไผ่แห่งหนึ่งซึ่งมีทัศนียภาพงดงาม
เมื่อมาถึงศาลาที่สร้างอยู่เหนือน้ำลำธารใสกระจ่าง ณ ส่วนลึกของป่าไผ่ บรรพชนเซียนตระกูลหลินจึงค่อยพาทั้งสองคนหยุดฝีเท้าลงอย่างช้าๆ
“ที่นี่ข้าได้ร่ายวิชาปิดกั้นทุกสิ่งโดยรอบไว้แล้ว ที่นัดพบพวกเจ้าทั้งสองคนในครั้งนี้ เป็นเพราะได้ยินเหยียนเอ๋อร์ในตระกูลบอกว่าเจ้ามีวิธีการไม่ธรรมดา”
บรรพชนเซียนตระกูลหลินผู้มีผมขาวโพลนและสวมอาภรณ์สีขาวดุจเซียนเช่นเดียวกัน กล่าวด้วยน้ำเสียงชราแต่ทรงพลังจนถึงประโยคสุดท้ายแล้วเบนสายตามาจับจ้องที่ร่างของหวังเฉิน
“นั่งลงก่อนเถิด”