0340

⬢⬢⬢

ตอนที่ 340 ตกลงแล้วอะไรจะหวานขึ้นกันแน่นะ?

"ตามที่เจ้าพูด เช่นนั้นประมุขพิฆาตของพวกเรามิใช่ว่า... ร้ายกาจมากเลยหรือ!?"

"อืม ความจริงเขาเป็นคนที่คุยง่ายมาก ตอนนั้นข้าให้ผลประโยชน์เขาไปนิดหน่อย เขาก็ร้องตะโกนว่าต้องคบข้าเป็นพี่น้องให้ได้แล้ว"

"เอาละ พวกเราควรต้องไปแล้ว บ๊ายบาย"

หวังเฉินมองดูสายตาของสามพี่น้องที่ค่อยๆ เริ่มเลื่อมใสขึ้นมา จึงแสร้งทำเป็นขรึมกล่าวสองประโยคสุดท้ายแล้วจูงมือเจียงหลิงเซียนก้าวเข้าสู่ความว่างเปล่าหายวับไป

สุดท้าย ณ ที่เดิมจึงเหลือเพียงสองพี่น้องที่ตกอยู่ในห้วงความคิด และหลีเสี่ยวชิงที่นั่งยองๆ เล่นจับมดอยู่บนพื้นอย่างซื่อบื้อ

"เอ๊ะ? คนบ้านเดียวกันไปแล้ว แล้วพวกเราจะกลับไปยังไงกันล่ะเนี่ย!?"