0330

⬢⬢⬢

ตอนที่ 330 ประจักษ์พยานคาหนังคาเขาในที่เกิดเหตุอาชญากรรมของเซียวหาน!

"ดูเจ้าสิ เอาแต่จ้องถมึงทึงใส่นาง นางโดนเจ้าทำให้ตกใจกลัวจนท่าวิ่งเปลี่ยนไปหมดแล้ว ราวกับกำลังวิ่งหนีเอาชีวิตรอดอย่างไรอย่างนั้น"

"ข้าเปล่าเสียหน่อย..."

นัยน์ตางามของเจียงหลิงเซียนจับจ้องแผ่นหลังของฉู่เหยาอย่างไม่ละสายตาจนกระทั่งอีกฝ่ายหายลับไป ในยามนี้อารมณ์จึงค่อยๆ อ่อนโยนลงแล้วเอ่ยตอบสามีด้วยเสียงแผ่วเบา

หวังเฉินได้ยินเช่นนั้นก็แย้มยิ้มอย่างจนใจ จากนั้นก็จูงมือนางเดินเล่นไปในป่าบุปผาท้อที่เต็มไปด้วยสีชมพู ในที่สุดก็เลือกเด็ดดอกท้อมาได้สองสามดอก

เจียงหลิงเซียนมองดูหวังเฉินถือดอกท้อยื่นเข้ามาใกล้ตาปริบๆ เช่นนั้น จึงหรี่เปลือกตาคู่งามลงตามสัญชาตญาณ

ทว่าสัมผัสกลีบปากที่ถูกแนบชิดตามที่คาดไว้กลับไม่ได้ส่งผ่านมา หากแต่เป็นความรู้สึกถูกปัดป้องเบาๆ ที่ส่งมาจากเส้นผมบนศีรษะ

"งดงามยิ่งนัก"