กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 323 อาตมาผู้นี้ถูกสอนให้เสียคน!
สุราผลไม้เคลิบเคลิ้มไม่ทำให้เมาจนความจำขาดหาย ดังนั้นซูเยว่หานที่รู้ว่าเมื่อคืนเกิดอะไรขึ้นบ้างจึงยังจำได้แม่น
ผมสีขาวของซูเยว่หานหนุนอยู่บนหมอน นางหวนนึกถึงความทรงจำอันดวงจิตวิญญาณลุ่มหลงเมื่อคืน สีหน้าสวยงามก็มีร่องรอยเขินอายจนแก้มแดง
สัมผัสได้ถึงไออุ่นของพี่ชายจวินในผ้าห่ม ซูเยว่หานหันหลังให้เขา ชั่วขณะหนึ่งราวกับกลายเป็นคนขี้ขลาดอย่างยิ่งจนไม่กล้าขยับตัว
ไม่รู้เพราะเหตุใด ตอนนี้นางกลับไม่ค่อยกล้าเผชิญหน้ากับพี่ชายจวิน...
เส้นผมของซูเยว่หานแม้จะเป็นสีเงินขาว แต่ใบหน้าสวยใสกลับราวกับอายุเพียงยี่สิบปี ฉายชัดซึ่งสีแดงระเรื่อและความขลาดกลัว