0310

⬢⬢⬢

ตอนที่ 310 ปลอบเซียนเซียน!

ส่วนหวังเฉินกลับจุมพิตนางไปพลาง กอดเอวอันอ่อนนุ่มของนางแน่นไปพลาง ค่อยๆ กดร่างนางลงบนเตียงนอนแล้วจูบนางอย่างเผด็จการ

จูบอยู่อย่างนั้นเนิ่นนานจนกระทั่งเจียงหลิงเซียนรู้สึกหายใจไม่ออกอย่างยิ่ง ยามที่สติของนางเริ่มเลือนราง หวังเฉินจึงค่อยๆ ผละริมฝีปากออกช้าๆ

หวังเฉินมองดูเจียงหลิงเซียนที่นอนอยู่บนเตียงอย่างน่าเวทนาพลางหลับตาคู่งามลงบางเบา ทว่าสองแขนเรียวบอบบางยังคงกอดรัดเอวของเขาแน่นไม่ยอมปล่อย

เมื่อเห็นว่าในที่สุดนางก็สงบเสงี่ยมว่าง่ายขึ้นมากแล้ว หวังเฉินจึงคลายมือทั้งสองข้างที่กอดเอวนางไว้ แล้วประคองดวงหน้าน้อยของนางขึ้นมา เช็ดหยาดน้ำตาให้นางอย่างแผ่วเบา

เมื่อมองดูเจียงหลิงเซียนที่ร้องไห้จนขอบตาแดงก่ำไปหมด หวังเฉินก็รู้สึกปวดใจอยู่บ้าง ลูบไล้ใบหน้างามแดงระเรื่อที่ดูน่าสงสารของนางเบาๆ

เพียงแค่สามวัน ก็ทำให้นางพังทลายถึงเพียงนี้แล้ว หากเป็นสามสิบวันเล่า......